ekran платформа за слободоумни
Недостатокот на емоционална поддршка во детството може да доведе до тешкотии во блиските врски и зголемена анксиозност кај возрасните
Детството е основата врз која се гради целиот емоционален свет на една личност. Во тие најрани години се формира чувството на сигурност, способноста за доверба, но и начинот на кој ја доживуваме љубовта, блискоста и припадноста. Кога детето расте без доволно внимание, топлина и емоционална поддршка, последиците не се заробени во минатото – тие се пренесуваат во зрелоста, честопати незабележливо обликувајќи го однесувањето и врските.
Семејната и брачна советничка Тина Феи истакнува дека луѓето кои имале емоционално лишено детство развиваат специфични обрасци што ги издвојуваат. Иако на прв поглед може да изгледаат силни и стабилни, зад тие обрасци често стојат длабоки рани кои немале шанса да заздрават.
Тешкотии во воспоставувањето блиски врски
Една од најчестите последици од недостатокот на љубов во детството е тешкотијата во воспоставувањето длабоки и искрени врски во зрелоста. Луѓето кои немале можност да чувствуваат сигурност и безусловна поддршка честопати градат ѕидови околу себе.
Таквите луѓе може да сакаат блискост, но во исто време се придружени од стравот да не бидат повредени или отфрлени. Затоа тие често ја држат дистанцата, не се отвораат лесно и тешко покажуваат ранливост. Довербата не се зема здраво за готово – таа се гради бавно и со голем внатрешен напор.
Иако ова не значи дека не можат да имаат квалитетни врски, нивниот пат до нив е често посложен и бара многу самосвест и саморабота.
Прекумерна независност како штит
На прв поглед, независноста изгледа како доблест кон која секој се стреми. Сепак, за луѓето кои пораснале без соодветна поддршка, независноста честопати не е избор – туку механизам за преживување.
Навикнати да се потпираат само на себе, тие ретко бараат помош и тешко ја прифаќаат поддршката на другите луѓе. Во нивниот свет, потпирањето на другите може да изгледа како слабост или потенцијален ризик.
Иако таквата сила може да биде импресивна, таа често доаѓа со цена – чувство на осаменост и изолација. Недостатокот на способност за споделување на животните товари може да го отежни градењето стабилни и меѓусебни односи.
Зголемена анксиозност и склоност кон депресија
Емоционалната депривација во детството остава трага и врз менталното здравје. Истражувањата покажуваат дека недостатокот на поддршка и љубов може да доведе до зголемено ниво на стрес, кое подоцна се манифестира преку анксиозност, несигурност и депресивни епизоди.
Луѓето кои немале безбедна средина често развиваат внатрешно чувство на немир – како постојано да очекуваат нешто лошо да се случи. Нивниот нервен систем останува во висока готовност, дури и кога нема реална опасност.
Овој модел може да влијае на секојдневното функционирање, односите, па дури и на физичкото здравје, но важно е да се нагласи дека со поддршка и работа на себе, овие состојби можат да се ублажат и надминат.
Непријатност при покажување физичка интимност
Допир, прегратка или спонтана нежност за многумина е природен начин на изразување љубов. Сепак, луѓето кои не го доживеале ова во детството честопати се чувствуваат непријатно во такви ситуации.
Физичката интимност може да биде непозната територија за нив – нешто што предизвикува непријатност наместо безбедност. Поради ова, тие можат да изгледаат ладни или далечни, иако имаат потреба од поврзување.
Добрата вест е дека овој модел може да се промени. Преку доверба, трпение и безбедна средина, можно е да се научи дека блискоста не мора да биде закана, туку извор на утеха и сила.
Разбирањето е првиот чекор кон промена
Иако овие особини може да изгледаат трајни, експертите нагласуваат дека тоа не е нужно случај. Луѓето не се засекогаш дефинирани од своето детство. Напротив, свеста за сопствените модели на однесување е првиот и најважен чекор кон промена.
Работата на себе, без разлика дали преку терапија, поддршка од најблиските или личен развој, може да помогне старите модели да се препознаат и постепено да се трансформираат.
Затоа што, иако минатото обликува, тоа не мора нужно да ја одредува иднината.
Фото:Pixabay
