ekran платформа за слободоумни
Со децении, во здравствената индустрија доминираше митот дека слабите луѓе имаат „природно брз метаболизам“, а дебелите луѓе имаат „природно бавен метаболизам“.
Бидејќи метаболизмот е процес на вашето тело за претворање на храната во енергија, оваа идеја изгледаше логична и го поттикна трендот на забрзување на метаболизмот. Овие „брзи решенија“ ветуваа дека ќе ги измамат нашите тела да согоруваат калории побрзо. Но, неодамнешните истражувања покажаа дека иако метаболизмот влијае на тежината, самиот тој не го објаснува целосно зголемувањето на дебелината. Всушност, неодамнешна студија на Универзитетот Дјук објавена во Зборникот на трудови на Националната академија на науките открила дека метаболичките стапки остануваат прилично стабилни кај популациите, што сугерира дека другите фактори од современиот живот се поверојатни двигатели на дебелината.
Историски гледано, здравствените експерти ја припишуваат разликата на индустријализираното население кое е помалку активно и троши повеќе калории. Но, студија на Универзитетот Дјук открила дека физичката активност може да игра помала улога отколку што мислевме, пишува Huff Post.
Истражувачите ја проценија дневната потрошувачка на калории, процентот на телесни масти и БМИ за илјадници луѓе во 34 различни земји. Најголемото откритие беше дека иако имаше мал пад на вкупната потрошувачка на калории прилагодена според големината на телото во развиените земји, ова не беше доволно за да се објасни зголемувањето на телесните масти.
– Кога гледаме различни популации со многу, многу различни начини на живот – на пример, сточари, кои се движат со стада овци – тие имаат слична вкупна потрошувачка на енергија прилагодена според големината на телото како некој што живее во САД и седи на своето биро и пишува на компјутерот по цел ден – вели Аманда Мекгроски, еволутивен антрополог на Универзитетот Елон и коавтор на студијата, пишува Huff Post.
Ова откритие е во согласност со претходните истражувања кои покажаа дека нашите тела се прилагодуваат врз основа на тоа како трошиме енергија за да ја одржиме потрошувачката на калории на стабилно ниво.
– Гледаме дека луѓето го зголемуваат согорувањето на калории кога почнуваат да усвојуваат нов режим на вежбање и дека на почетокот може да изгубат малку тежина. Ова се случува затоа што вашиот метаболизам станува поефикасен, учејќи да согорува помалку калории за да ги извршува истите активности. Вежбањето е сè уште клучно за целокупното здравје. Го подобрува кардиоваскуларното, когнитивното и менталното здравје и го намалува ризикот од хронични заболувања. Исто така, може да ви помогне да ја одржите тежината и да изградите мускули. Но, гледајќи ја кризата со дебелина што ги зафаќа развиените земји, недостатокот на вежбање не изгледа како главна причина, рекол Мекгроски.
Значи, ако трошењето енергија и метаболизмот не се одговорот, што навистина го прави тоа? Главен фактор што општеството има тенденција да го занемарува кога зборува за дебелината.
Преработена храна
„Сегашната прехранбена средина го олеснува добивањето тежина и го отежнува губењето“, рекла Дајана Енос, извршен директор на Американското друштво за метаболна и баријатриска хирургија.
– Дебелината е хронична рецидивирана болест. Тоа не е одлука на поединецот.
Многу експерти сега се фокусираат на начините на исхрана и системите на исхрана што влијаат на луѓето од детството, особено на ултра-преработената храна. Децата и тинејџерите добиваат 62% од своите калории од ултра-преработена храна, во споредба со 53% за возрасните, според истражувањата.
Луѓето имаат тенденција да јадат повеќе индустриски производи – поради нивната достапност и прифатливост. Вашето тело честопати ќе заврши апсорбирајќи повеќе калории отколку кога јадете непреработена храна. Ова се случува затоа што текстурата на храната всушност може да влијае на варењето. Поголемиот дел од варењето се одвива во желудникот и тенкото црево, каде што вашето тело брзо апсорбира калории. Некои намирници, особено минимално преработените, богати со растителни влакна и храната на растителна основа, стигнуваат до дебелото црево, каде што цревните бактерии преземаат и почнуваат да апсорбираат калории за нив.
– Не станува збор толку за забрзување на метаболизмот; туку за промена на тоа кој го врши метаболизмот – рекол Дариуш Мозафаријан, директор на Институтот „Храната е лек“ на Универзитетот Тафтс.
На пример, суровото овошје и зеленчук можат да задржат дел од калориите заклучени во нивната клеточна структура додека минуваат низ желудникот и тенкото црево. Кога ќе стигнат до дебелото црево, цревните бактерии ги разградуваат и апсорбираат дел од калориите, наместо лицето кое ја јаде храната. Ултра-преработената храна често се разградува пред да стигне до цревните бактерии во дебелото црево, така што вашето тело ја апсорбира речиси секоја калорија. Со текот на времето, ова ја зголемува веројатноста за зголемување на телесната тежина, пишува Huff Post.
Фото: Pixabay
