(ФОТО) 40. дена поради сепса била во кома и го видела „другиот свет“: Исповест на познатата новинарка Маја Жежељ и нејзиниот сопруг

Познатата белградска новинарка и водителка на Дневник на TV N1 Србија паднала во кома поради тешка сепса и се борела за својот живот цели 40. дена. Во емисијата „Преживеани“ на К1 телевизија, таа раскажала детали за нејзината тешка и болна борба.
Нејзиното семејство минувало низ пекол, бидејќи лекарите не давале многу добри прогнози. Нејзиниот сопруг Иван Станковиќ тие болни два месеци ги поминал во болница, а во емисијата „Преживеани“ раскажал и за своето болно искуство. Тој раскажал како плачел во автомобилите, а потоа одел во собата на Маја.
„Откако падна во кома, лекарите ми рекоа дека ако ја помине ноќта, имала два-три проценти шанси да преживее“, се сеќава сопругот на Маја, Иван, кому се му паѓало уште потешко поради децата кои во тој период биле многу малечки и морал да им објасни дека нивната мајка е во болница и да ги одготви за, можеби, најлошото сценарио.
„Кога ќе дојдев во болница прво одев кај лекарите кои обично немаа позитивни проценки, а потоа одев во мојот автомобил да плачам. Дури после тоа би влегол во нејзината соба да ја посетам“,рекол Иван и додал:
„Се сеќавам дека постојано ги прашував лекарите дали има надеж, најмало, некакво зелено гранче, на што тие претежно молчеа. Но, никогаш нема да го заборавам моментот кога дојдов едно утро и кога докторката ми рече: ‘Иван, имаме едно зелено гранче’. И тогаш отидов до автомобилот да плачам, но овој пат од среќа“, завршил сопругот на Маја.


Маја Жежељ преживеала сериозни здравствени проблеми најпрво во 1989. година, а потоа и во 2010. година кога паднала во септичка кома.
Кога имала 21. година, во 1989. година, ја удрил камион, а потоа ја изгубила слезината. Имала четири испукани ребра, карлицата и била скршена на седум места. После тоа, таа научила повторно да оди. Во 2010. година започнала нејзината втора животна драма, кога завршила во кома поради нов здравствен проблем. Таа рекла дека за време на длабоката кома, за малку ќе отидела во „другиот свет“.
„Нормално се подготвував да започнам да водам Дневник и се сеќавам точно на тој момент кога влегов во студиото, како започна да ми иде многу студено и полошо. Јас уште и се шегував: ‘Леле видете, се препотувам’. Тоа не се виде во Дневникот, ми беше многу ладно и луѓето носеа топла вода за да ми ги загреат рацете. Кога заврши сè, не можев да се исправам, ми беше ужасно ладно и бев истоштена. Потоа го повикав сопругот Иван да ме земе и тој беше изненаден затоа што обично сè правев сама. Нашите деца беа мали, имаа пет и три години и мислев дека е вирус и внимавав да не ги заразам. Цела ноќ се борев со температура од 40 степени и наутро отидов во болница. Долго време тие не можеа да откријат што навистина ми се случува, мислеа дека имам венска тромбоза на почетокот, подоцна ме проверуваа и правеа нови тестови на секои половина час, а потоа на моите раце почнаа да се појавуваат мали дамки со виолетова боја. Во меѓувреме, додека минуваа медицинските сестри и лекарите, сите чудно ме гледаа, а јас немав идеја дека тоа е затоа што моето лице ја смени бојата во целосно виолетово-сино. На крајот дојде доктор кој дури и не работеше тој ден само за да ме прегледа и дијагнозата беше неповратна сепса“, рекла Маја, која во емисијата покажала и фотографија како изгледа нејзиното лице за време на септичката состојба.


Лекарите му соопштиле на сопругот на Маја, Иван, дека ако Маја го дочека утрото, има само два до три проценти шанси да преживее.
„Не знам дали ме ставија во кома или сама се изгасив, но тогаш започнува мојот друг живот околу 40 дена. Во тој мој живот, јас сум болна и не можам да се движам, во инвалидска количка сум. Мозокот ги фаќа тие информации и поврзува што се случува наоколу и во мојата глава сум на приватна клиника со д-р Бумбаширевиќ, но во исто време тоа е приватна градинка и мислам што е одлично, за да можам да ги доведам моите деца таму. Има работи што се случија за кои знам дека не се халуцинации, бидејќи тие беа мојот паралелен универзум, и ова е токму една од нив. Во еден момент добив информација дека, бидејќи белите дробови закрепнуваат подобро, Иван ми вели дека составен дел од терапијата е возење со брод што е ниско и близу до водата и минува низ Шведска, Норвешка до Црна Гора и таму децата ќе се качат и ќе се вратат на пристаништето. После тоа седнав во чекалната и го чекав тој брод. Таму, сестрите ми го зедоа mp3-то што го имав со мене, и јас сум ужасно беспомошна, немам сила за ништо, но се обидувам да кажам да ми го вратам mp3-то. Над мене е столче и човек седи и чита нешто, и како да не е од овој свет, така се дефинира. Се обидувам да му кажам да ми го врати mp3-то и тој мирно одговара: ‘Секојжму своето’“, рекла Маја.
Нејзините спомени продолжиле:
„Бродот пловеше кон Црна Гора и оттаму мислам дека започнува моето патување кон оној свет. Дојдовме на некое пристаниште и тоа е црно, влажно, насекаде има бетон. Цело време е темно и нема сонце. Се чини дека сè нема што да се изгуби затоа што сè ве води, а вие сите сте беспомошни. Сепак, мислам дека ме вратија поради децата. Мислам дека е како лозинка кога треба да се преселите во друг стан, а бидејќи мојата беше ‘зошто сега, кога се толку мали’, ме вратија. Да беше нешто друго, веројатно никогаш немаше да излезам од кома. Во моментот кога излегувам од бродот, Иван ме поздравува и ме изведува, а јас сум во инвалидска количка. Ме остава и одеднаш сум пред вратата на лифтот од театарот Буха, мислам дека беше асоцијација затоа што е детски театар и чекам некој да ме земе. Зад мене е вратата од магацин и далеку е нешто бело, како боја во облак кога леташ со авион. Таму гледам луѓе како минуваат и не зборуваат, но секој се разбира и не одат, туку лебдат. Одам таму, но медицинската сестра Оливера излегува од тој магацин и ми вели: ‘Што правиш овде, те чекаме таму’ и ме става во магацинот и ме враќа на овој свет. И после тоа, кога и да ја сретнев, паѓав во транс од среќа и таа едноставно не разбираше за што станува збор. Не можам да тврдам дали е чистилиште, реката Стикс, јас не сум толку голема да можам да го кажам тоа, но знам дека тоа не беа халуцинации“, рекла Маја Жежељ во емисијата.

©EKRAN.MK Вестите на интернет страницата на редакцијата ЕКРАН.мк може да се користат исклучиво за лично информирање. Без писмена дозвола од ЕКРАН или посебен договор, не е дозволено превземање, користење или реемитување на вестите, во спротивно ќе уследи фактурирање на име „плагијат“ во вредност од 20.000 денари.

Видете следно

Од понеделник на Сител стартува „Магазин“

ТВ Сител во вистински момент го покренува дневната емисија „Магазин“ која би требало да ни …