(ФОТО) НЕОБИЧНО СЕМЕЈСТВО СО МНОГУ ЉУБОВ: „Зошто твојата мајка е бела?“: Одговорот на синот ја расплакал мајката!

Додека една вечер ги успивав моите деца,се погледнав во огледало и се сетив дека тие не дојдоа од моето тело. Можеби звучи чудно да заборавам дека моите деца се посвоени, но таква е мојата реалност.
Затоа што, за мене, тие се мои деца.
Моето семејство не личи на другите семејства. Јас сум бела мајка на три убави темни деца. Иако ние тоа не го забележуваме, повеќето од времето, другите околу нас се свесни за тоа.
Влегуваме во ресторан или продавница и луѓето зјапаат во нас или гледаат од страна. Избирам да верувам дека тие го прават тоа затоа што сметаат дека нашето семејство е прекрасно и затоа што се заинтересирани за нашата приказна.
„Само сакав да ви кажам дека имате прекрасно семејство“
Минатото лето бевме на пат од плажа јадејќи хамбургери во ресторан кога забележав еден постар џентлмен кој гледаше во нас. Почнав да се нервирам и посакав да можам да го изедам ручекот барем еднаш без да зјапаат во мене. Одеднаш забележав дека овој човек се приближува до нас, и моето срце почна брзо да чука.
Тој стигна до мојот сопруг и ми кимна со главата. Солзи ми ги исполнија очите додека ги погледна нашите деца и рече: „Само сакав да ви кажам дека имате прекрасно семејство“. Додека тој излегуваше, моите солзи почнаа да течат.
Работата е во што тоа мојата ќерка се смее како и јас, а мојот најмлад син го брчки носот кога тој се смее, што и јас го правам, семејните портрети кои мојата ќеркичка ги слика се во кафеава и боја на праска.
Однадвор, нашето семејство не се совпаѓа.
Ја мразам реченицата „љубовта не гледа бои“ затоа што едноставно не е вистина. Љубовта е прослава на различностите, почитување на нашата единственост. Луѓето толку многу пропуштаат кога се преправаат дека сите сме еднакви. Одбележувањето на различностите стана дел од нашата семејна култура.

Тоа го правиме на различни начини. Еден начин е дека нашите деца секогаш имаат безбедно опкружување каде можат да не прашаат нешто и да дискутираат за нашите сличности и разлики. Ќерка ми ми рече: „Твоите зелени очи се убави“, и ќе кажам дека нејзините кафени се исто толку убави.
Имаме фластери за секоја боја на кожа во куќата, а ќерка ми си игра со кафеави кукли бидејќи тоа е многу важно за неа. Имаме мноштво книги за деца кои слават посвојување и почитување на културните разлики.
За мене е многу важно што нашите деца имаат многу зборови да го опишат нашето семејство. Сакам тие да знаат како да зборуваат за нашите разлики и особености, така што доколку се најдат во таква ситуација, можат самоуверено да одговорат на сите прашања.
“Зошто мајка ти е бела, а ти си црн?”
Минатото лето отидовме во паркот, нашиот син беше само со нас неколку недели. Тој се качуваше по справите со едно дете  што го запозна таму. Слушнав дека ова момче прашува: „Зошто мајка ти е бела, а ти црн?“ Без двоумење, мојот син одговори: „Семејствата не мора да бидат со иста боја за да бидат семејство. Семејството е љубов “. Очите ми беа се исполнија со солзи и срцето гордо ми зачука.
Кога ги гледам моите прекрасни деца, иако ги славиме, понекогаш не забележувам дека сме различни. Само ги гледам моите деца, кои ги чекав многу долго, за кои се молев и сонував. Секогаш и ќе се сеќавам на нашата приказна додека шетам покрај огледалото и ќе се присетам колку всушност ги сакам.
Светот мисли дека не сме исти – не сме однадвор, но нашите срца се исти. „Зошто мајка ти е бела?“: Одговорот на синот ја натера мајката да се расплаче.

 

©EKRAN.MK Вестите на интернет страницата на редакцијата ЕКРАН.мк може да се користат исклучиво за лично информирање. Без писмена дозвола од ЕКРАН или посебен договор, не е дозволено превземање, користење или реемитување на вестите, во спротивно ќе уследи фактурирање на име „плагијат“ во вредност од 20.000 денари.

Видете следно

(ФОТО) Новинарска проекција на филмот „Врба“ пред повеќе од 80 медиуми од светот

Денеска, во Аудиториумот Парко дела Музика, каде се одвива третиот фестивалски ден на Римскиот филмски …